Wiersze Teresy Sobolewskiej z Koła Literackiego "Ozimina"

Niezwykła przyjaźń

(wiersz dla dzieci)

Stałam w kąciku wśród wielu książek

w szarym, pasiastym papierze.

Czekałam długo, myślałam sobie

czy ktoś mnie tutaj dostrzeże?

Było mi smutno kiedy sąsiadka

co jakiś czas z półki znika,

na moich kartkach tak wiele przygód

czekało na czytelnika.

Po cóż się smucić? - doszłam do wniosku

- to nic dobrego nie wróży,

taka postawa pesymistyczna

wcale niczemu nie służy.

Gdy różne myśli się pojawiały

do biblioteki wszedł mały Jaś,

przeczytał tytuł na moim grzbiecie,

rozweseliła się jego twarz.

Zaczął przeglądać kartę po kartce,

czytać fragmenty jeden czy dwa,

zaciekawiony usiadł na ławce

i długa chwila tak trwa i trwa.

Zabiorę Ciebie w daleką podróż

na wyspy, klify, indiański szlak,

przemierzysz państwa i kontynenty,

przekroczysz równik, sięgniesz do gwiazd.

Rozwiniesz pamięć i wyobraźnię,

wzbogacisz słowa i myśli też,

do odpowiedzi staniesz odważnie

bo będziesz pewien, że dużo wiesz.